Opis
Muszę to otwarcie przyznać – czasem czuję się jak głosicielka życiowych prawd. Fakt faktem, nie wymyślam ich (na szczęście powstają w głowach nieco bardziej doświadczonych życiowo ludzi), ale z uporem maniaka przekazuję czytelnikom zasady rządzące nasza wspaniałą branżą. Po tym krótkim wstępie czas najwyższy na kolejną maksymę: „To co było kiedyś dobre na pewno powróci w nowej, ‘ulepszonej’ wersji”. Hmmm...chyba już gdzieś to kiedyś słyszeliście.
Dyna Blaster. Czy mówi Wam coś ta nazwa? Przypuszczam, że tak, gdyż każdy szanujący się PeCetowiec zna ten produkt (no młodziaki, wjechałam Wam na ambicję?), przynajmniej raz w niego zagrał, bądź w ostateczności o nim słyszał. Zasady tej gry były (i są) niezwykle proste – trzeba chodzić między ściankami utworzonymi z pewnych zniszczalnych elementów, podkładać bomby tak, by je likwidować i ostatecznie znaleźć wyjście z planszy. Po drodze natykamy się oczywiście na całą masę bonusów ukazujących się po wybuchu, podwójne bomby, wrotki i inne.
Nie da się ukryć, że często najtrudniejszym zadaniem w grze jest pozostać przy życiu, unikając wybuchów własnych bomb. W Dynę zagrywały się całe pokolenia i nie było wątpliwości, iż jest to produkt na miarę wieku.
Nadszedł rok 2003, gdy ta wspaniała, wciąż jeszcze zajmująca honorowe miejsce na moim dysku gra znalazła następczynię. Nie jest to bynajmniej druga część bombowej zabawy, a... Dyna w trójwymiarze. Jakoś nie czuję się przekonana. Czy pomysł stworzenia takiego tytułu był najlepszym w dziejach produktów na PeCeta? Tak czy inaczej gra pojawiła się na rynku i nosi tytuł Bomber Fun.
Zasady pozostały tu niezmienione, choć cele rozgrywki są nieco inne. Naszym głównym zadaniem jest nie tyle przechodzenie z planszy na planszę, co likwidacja znajdującego się na niej wroga. Już na samym początku zabawy stajemy przed koniecznością wybrania postaci, którą będziemy kierować (wśród dostępnych są różne indywidua, choćby takie jak nurek w skafandrze czy mała, jasnowłosa dziewczynka) a także osoby oponenta lub oponentów. Wszelkiej maści istot może być na planszy łącznie osiem, im więcej tym lepiej. Nie ma co ukrywać, że jeśli będziemy się dobrze kryć, mamy spore szanse na pozostanie jedynymi na obszarze gry. Przed rozpoczęciem eksploatowania Bomber Funa mamy również możliwość wybrania planszy. Wśród dostępnych znajduje się pięć światów, w każdym po cztery mapy.
Gdy wszystkie opcje są ustawione można rozpocząć część rozrywkową. Zanim jednak zaczniemy podkładać bomby i likwidować przeciwników, gra uraczy nas krótkim wprowadzeniem filmowym, gdzie przedstawiona zostaje wybrana wcześniej plansza. Trzeba przyznać, że ów zwiastun, jak na produkcję zdającą się być raczej niskobudżetową wygląda bardzo ładnie.
Sama rozgrywka jest w swej istocie banalna, choć jak się później okazuje może przysporzyć nieco problemów. Gracz biega po labiryncie zbudowanym ze ścian i skrzyń, podkłada bomby, a w razie potrzeby również wykopuje je poza dostępny dla siebie obszar. To bardzo przydatne ułatwienie, które skutecznie skraca rozgrywkę. Schody zaczynają się jednak wtedy, gry przeciwnicy kopią swoje bomby w naszą stronę. Nie wiem, jakoś mnie zasady tej gry do siebie nie przekonują. Chyba zbyt wiele godzin spędziłam przy pierwowzorze.
Pod względem oprawy wizualnej gra przedstawia się raczej średnio. Postaci wykonane zostały w dość karykaturalny sposób, same lokacje zaś również nie wyglądają oszałamiająco. Elementem oprawy graficznej, który przypadł mi do gustu były wspomniane już filmy przedstawiające planszę, na której przyjdzie nam grać.
Jak zwykle w przypadku gier wydawanych przez TopWare mam zastrzeżenia co do lokalizacji. Nie wiem dlaczego w produkcie, na pudełku którego znajduje się symbol „polska wersja językowa” narrator woła „geeeeet reeeaaaadyyyyy” bądź „oh, no”. Zdaje się, że akurat w tym przypadku scenariusz gry nie był na tyle obszerny, by nie móc go (z rożnych względów) przetłumaczyć. Żałuję, że po raz kolejny przetłumaczono jedynie napisy w menu. Swoją drogą lepsze „get ready” niż niemieckie wstawki w „Taxi Challenge”.
Do gry w Bomber Fun podeszłam z ogromnym entuzjazmem, przede wszystkim ze względu na pamiętną Dynę. Być może to kwestia niespełnionych oczekiwań, ale produkt mnie po prostu do siebie nie przekonał. Przypuszczam, że tak samo będzie w przypadku tych, którzy spodziewają się po nim trójwymiarowej wersji dawnego hitu. Nowy tytuł od TopWare to podzielona na zwykle krótkie rundy zabawa, w której głównym celem jest szybkie eliminowanie przeciwników. Dla tych, którzy lubią tego typu gry BF ma szanse stać się ciekawą. Nie jestem tylko pewna, na jak długo.

HASLO: morwes

BomberFun [PL]



Producent: Lightbrain.
Wydawca PL: TopWare Poland

Gatunek: Zręcznościowa

Premiera: 2002
Premiera PL: brak danych


Opis:
BOMBERFUN to propozycja dla wszystkich lubiących szybką akcję i dobrą zabawę. Zasady tej gry są całkiem proste - należy umiejętnie rozkładać bomby w labiryntach. Rozgrywka zapowiada się ciekawie, bo aż do 8 graczy może grać na jednym komputerze, jest także tryb gry wieloosobowej w sieci lokalnej lub przez Internet.
Gierka jest naprawdę fajna w multiplayerze.

Wymagania systemowe:

Minimalna konfiguracja: Pentium III 450 MHz, 128 MB RAM, Karta grafiki 3D, 500 MB HDD

Zalecana konfiguracja: Pentium IV 1,5 GHz, 128 MBRAM, Karta grafiki GeForce 3 lub nowsza, - 500 MB HDD

[HF] BomberFUN [PL] [EXE] [RAR]







Info o uploadzie:
Dane naprawcze - 10%
Rozmiar archiwum - 261MB
Ilość partów - 1
BRAK HASŁA

__________________
Niektóre pliki do których podane są linki są objęte prawem autorskim i można je ściągać z sieci tylko i wyłącznie, gdy posiada się ich oryginalną kopię na własność, a ściągnięte pliki mogą służyć jako kopia zapasowa.